ในปีที่ 108 ก่อนคริสตกาล อาณาจักรโกโชซอน (โชซอนโบราณ) ซึ่งอยู่ในระหว่างการทำสงครามขยายอาณาเขต ได้นำทัพผ่านเกาะฮันบันและที่ราบเหลียวตงเพื่อให้สู้รบกับหน่วยอาชาเหล็กอันแกร่งของราชวงศ์ฮั่น (ช่อง 3 เรียกว่าเทียนเฉา) หลังกรำศึกยืดเยื้อยาวนานหนึ่งปีอาณาจักรโกโชซอนก็ล่มสลาย เมื่อยึดครองแผ่นดินโกโชซอนได้แล้ว ราชวงศ์ฮั่นก็สถาปนา "4 เขตปกครองของราชวงศ์ฮั่น" บนแดนโกโชซอนเดิม ได้แก่ มณฑลนังนัง (นักรัง), ชินบอน, อินดุน และฮยอนโท ซึ่งเป็นมณฑลของราชวงศ์ฮั่นที่ตั้งขึ้นเพื่อให้ปกครองราษฎรโกโชซอน

หลังถูกราชวงศ์ฮั่นกดขี่และปราบปราม ประชาชนโกโชซอนจึงพากันอพยพหลบหนี บ้างก็ลี้ภัยไปยังอาณาจักรหรือแคว้นอื่นๆ บ้างก็แปลงเป็นคนร่อนเร่ไร้จุดหมาย ครั้นพอโดนข่มเหงมากๆ เข้าชาวโกโชซอนก็เริ่มรวมตัวกันต่อต้านโดยมี "แฮ โมซู" เป็นผู้นำ

ที่แคว้นพูยอ  ในเขตมณฑลฮยอนโท 

ผู้ว่าการมณฑลฮยอนโทได้จัดการประลองเพื่อให้คัดเลือกนักรบผู้กล้า โดยผู้ชนะจะได้รับอนุญาตให้ผ่านเข้าออกเมืองฉางอัน (เมืองหลวงของราชวงศ์ฮั่น) และยังได้ดาบนักรบผู้กล้า(ซึ่งเป็นของพระราชทานจากฮ่องเต้ราชวงศ์ฮั่น) เป็นรางวัลอีกด้วย ปรากฏว่าผู้ชนะการประลองในคราวนี้คือ "องค์ชายกึมวา" รัชผู้สืบสกุลแห่งแคว้นพูยอ  (ซึ่งปลอมตัวมาเป็นจอมยุทธ) แต่แล้วอยู่ๆ แฮโมซูก็ปรากฏกายขึ้นและขอร่วมการประลองในคราวนี้ด้วย ขณะประลองกับองค์ชายกึมวา แฮโมซูสบโอกาสลอบฆ่าทูตของราชวงศ์ฮั่น หลังจากนั้นกองกำลังทาโมลที่แฝงตัวอยู่ในกลุ่มคนดูก็ออกมาโจมตีทหารฮั่น ขณะที่บางส่วนบุกไปช่วยเหลือผู้อพยพชาวโกโชซอนที่ถูกกักขัง

ทั้งหมดนี้เป็นแผนช่วยเหลือผู้อพยพของแฮโมซูและองค์ชายกึมวา หลังฆ่าทูตของราชวงศ์ฮั่นได้แล้ว แฮโมซูก็เล็งธนูไปที่ผู้ว่าการ มณฑลฮยอนโท แต่เกิดพลาดเป้าเพราะถูกทหารฮั่นลอบโจมตีทางด้านหลัง โชคดีที่องค์ชายกึมวามาเห็นเข้าเสียก่อน แผนการทั้งคู่ยังไม่ทันสำเร็จองค์ชายกึมวาก็ถูกดาบอาบยาพิษของทหารฮั่นฟันเข้าที่แขน แฮโมซูเห็นทหารของราชวงศ์ฮั่นนำกำลังเสริมมาสมทบจึงส่งสัญญาณให้ทุกคนล่าถอย ระหว่างหลบหนีองค์ชายกึมวาตกจากหลังม้า แฮโมซูถึงได้รู้ว่าบาดแผลขององค์ชายลึกถึงกระดูกแถมดาบที่ทหารฮั่นใช้ยังอาบยาพิษอีกด้วย เพราะเหตุว่าองค์ชายกึมวายืนกรานว่าจะให้แฮโมซูรักษาและไม่ยอมเสด็จกลับวัง แฮโมซูจึงนำองค์ชายมารักษาที่ค่ายทาโมลของตน เมื่อเห็นองค์ชายทนทุกข์ทรมานระหว่างการรักษาแฮโมซูก็ถึงกับน้ำตาร่วงด้วยความสงสาร

จูมง มหาบุรุษกู้บัลลังก์ ตอนที่ 1/1